Monotypisch geslacht van kwabalen uit de orde van de kabeljauwachtigen of Gadiformes, met als enige soort de kwabaal, Lota lota.

Kwabaal
Wijd verspreid over Eurazië en Noord-Amerika in gematigd gebied, in helder stromend water of in dieper meren. In Nederland is de kwabaal zeer zeldzaam, in België komt deze vis na als uitgestorven te zijn beschouwd weer voor, dankzij herintroducties. In veel landen in Europa staat de soort op de rode lijst, maar niet wereldwijd: daarvoor is het verspreidingsgebied te groot.
Lengte tot 1 m.
Lichaam zeer langwerpig en in doorsnede rond. Nabij de staart meer in de hoogte samengedrukt. De spitse kop heeft een eindstandige bek. Aan de onderlip is een enkele baarddraad aanwezig, die mede de verwantschap met kabeljauwen duidelijk maakt. Twee rugvinnen, een korte voorste en een lange achterste. Ook de aarsvin is van dergelijke lengte. Op de korte en spitse buikvinnen na zijn alle vinnen afgerond. De rug is bruinig of groenig beige, naar de buik meer vuilwit. Veel dieren vertonen daarover een donkerbruine marmertekening. Jonge dieren zijn veel donkerder van kleur, donkerbruin tot grijszwart.
Nachtactieve vissen die zich voeden met larven, kreeftachtigen en kleine vissen. Overdag schuilen de dieren nabij de bodem tussen blad- en houtafval. In koude perioden paaien de dieren, jongen sterven bij temperaturen boven de 6°.
De kwabaal is in Nederland en België beschermd en mag niet in aquaria worden gehouden, ook niet als jong dier.