Riccárdia

Omvangrijk geslacht van levermossen uit de familie van de ➛Aneuraceae. Dit bevat een ruime 250 soorten die moeilijk zijn te onderscheiden, als gevolg van het veranderlijke uiterlijk in verschillende omgevingen.

In de jaren '90 zijn op het Thaise eiland Phuket exemplaren verzameld en door een kenner als Riccardia graeffei op naam gebracht, om enkele jaren later in de handel terecht te komen. Daar worden de planten onder de soortnamen R. graeffei en chamedryfolia verkocht. Zeker zijn deze namen echter niet, en volgens Kasselmann is de laatste zelfs nooit in de handel geweest: deze komt voornamelijk voor in gematigd gebied.

Flinke kussens vormende mossen met tot 1,2 mm brede, platte en frisgroene thalli. Deze delen veelvuldig in tweeën, aldus gelobde waaiers vormend. De kussens kunnen enkele tientallen centimeters breed en ongeveer tien hoog worden.

De aangeboden soorten zijn eenvoudig te houden en stellen weinig eisen. Al bij weinig licht doen de planten het prima. Boven water is vooral een hoge luchtvochtigheid vereist. De groei is langzaam, wat dit mos vatbaar maakt voor algen. Vermeerderen gaat, zoals bij alle mossen, eenvoudig. Ieder afgebroken stukje groeit weer uit tot een volledige plant.

Ríccia

Groot geslacht van levermossen uit de familie van de ➛Ricciaceae, met ruim 100 soorten.

Levermossen uit de familie van de Ricciaceae. Voornamelijk landmossen, enkele soorten tolereren permanent verblijf onder water.

Het uiterlijk wordt bepaald door de telkens in tweeën splitsende, lintvormige thalli, die in breedte variëren tussen een halve en vier mm. Hierdoor ontstaan vorkachtige strukturen die de soorten hun naam geven. De struktuur ligt of in het platte vlak, of vormt dichte vogelnestachtige kussens, waarbij de afsplitsende vorken door elkaar groeien. De linten vertonen een patroon van luchtgaatjes, die putjes in het oppervlak vormen.

Over het algemeen weinig eisende mossen die echter goed gedijen op extra CO₂ en veel licht. De planten zijn erg populair als afzetsubstraat in kweekbakken. Ze kunnen zowel drijvend onder het wateroppervlak worden gebruikt als gebonden aan een stuk hout of steen. Ook hecht het zich aan de bodem als het daar enige weken is verankerd. Aan hout en steen hecht het niet; daartoe ontbreken rizoïden. Vermeerderen is uiterst eenvoudig; ieder afgebroken stukje kan weer tot een volledig kussen uitgroeien.

flúitans

Watervorkje, gevorkt levermos

Inheems op het noordelijk halfrond en zuidelijk Azië, in allerlei vochtig veengebied.

Hoogte tot 40 mm, breedte tot 1 mm.

Uiterlijk en verzorging als beschreven bij het geslacht. ➛Thalli onder water smaller dan boven water. De kleur kan variëren van donker- tot frisgroen, afhankelijk van de hoeveelheid licht.

Geschikt voor aquaria vanaf 10 liter.

Temperatuur: 15 tot 25° C

Sinds 2000 is een dwergversie in de handel, met thalli van een halve mm breed en tot 5 mm lang. Deze worden sporadisch aangeboden en zijn 'in vitro' gekweekt.