Zwemwantsen
Kleine familie van roofzuchtige wantsen uit de infraorde van de waterwantsen of ➛Nepomorpha. Het bevat ongeveer 400 soorten. De verspreiding is wereldwijd in zoet, stilstaand of stromend water, met het zwaartepunt in tropisch gebied.

Tot twee cm grote insecten met een van boven ovaal lichaam, waarbij kop, thorax en achterlijf één gestroomlijnd geheel lijken te vormen. De ogen zijn groot: de dieren jagen op het zicht. Over het achterlijf liggen de druppelvormige vleugels over elkaar neergeklapt, met het voor wantsen typische rugbeeld, met een kleine vleugelvrije driehoek achter de thorax. Bij meerdere soorten is de rand van het achterlijf gekarteld. Evenals de waterschorpioenen (➛Nepidae) hebben de zwemwantsen twee krachtige, maar kortere, voorpoten om prooi mee in de houdgreep te nemen. Het tweede paar dient vooral om zich mee aan voorwerpen vast te houden. Met hun lange achterpoten zwemmen zwemwantsen vanzelfsprekend, met zo'n naam, uitstekend. Deze zijn van twee rijen stugge haren voorzien. Deze klappen in de terugslag plat. Onder het achterlijf is altijd een zilveren luchtlaag aanwezig, die dient als ➛fysische long. De lucht daarin wordt geregeld ververst door het puntige achterlijf door het wateroppervlak te steken. Diffusie zorgt voor de rest.
Zwemwantsen leven van betrekkelijk grote prooi, soms groter dan zijzelf: ook kleine vissen zijn daarom niet veilig. Zwemwantsen kunnen met het vangen van levend voer meekomen. Vanwege hun vrij geringe grootte worden ze gemakkelijk over het hoofd gezien.
Eerste larvale stadium van kleine kreeftachtigen uit de onderstam van de ➛Crustacea. Meervoud nauplii of vernederlandst tot naupliën.