Pithophoraceae
Plagiochila integerrima
PithophoraceaePlagiochila integerrima
Familie van groene algen uit de stam van de ➛Chlorophyta. Enkele bekende geslachten daaruit zijn ➛Aegagropila en ➛Cladogonium, de eerste een zeer gewaardeerde plant, de tweede een zeer gevreesde parasiet bij kreeftachtigen.
Bescheiden geslacht van tandkarpers uit de familie van de ➛Rivulidae. Dit geslacht bevat 6 soorten.
Kleine ➛seizoenvissen uit Zuid-Amerika. Eén soort komt voor in het ➛Amazonegebied, de overige meer zuidelijk in savannegebied, vanaf de rivieren Tocantins tot de Paraná en de Paranaíba bij Paraguay, waar de vissen leven in tijdelijke poelen, moerassen en lagunes. De naam heeft betrekking op de gelijkenis met een sterrenhemel.
Langwerpige vissen met een min of meer rond lichaam, zijdelings weinig samengedrukt. Kop van boven afgeplat en wat stomp, met een bovenstandige bek. Ruglijn rechter dan buiklijn, met een ver naar achteren staande, puntige rugvin. Andere vinnen afgerond, aarsvin stomp gepunt. Mannen intenser van kleur dan vrouwen, bruin getint met goudkleurige of lichtblauwe vlekken, vrouwen eenvoudiger gekleurd.
Wat schuwe vissen die het beste in een ➛speciaalaquarium tot hun recht komen, eventueel te combineren met andere, rustige dieren. Een dichte plantengroei verhoogt het zelfvertrouwen, evenals een donkere bodem en met, bijvoorbeeld, ➛drijfplanten gedempt licht. Als voedsel kan allerlei klein ➛levend of ➛diepvriesvoer van dierlijke oorsprong worden gegeven.
Gegevens over de kweek is van geen van de soorten bekend, maar verloopt vermoedelijk als bij nauw verwante geslachten uit de familie, zoals ➛Maratecoara, Papiliolebias, ➛Plesiolebias en Stenolebias.
Afkomstig uit de benedenloop van de Rio Paranaíba in Brazilië.
Lengte ♀ tot 45 mm, ♂ tot 40 mm.
Vorm als bij de geslachtsbeschrijving. Basiskleur beigebruin, met grijzig bruine flanken, waarover regelmatig goudgele schubben liggen verspreid. Ongepaarde vinnen als de flanken gekleurd, met dezelfde vlekken in rug- en aarsvin. Borstvinnen met een doorzichtig stippenpatroon. Onder het oog een zwarte vlek, achter de borstvinnen een verticale, lichtblauwe vlek. Vrouwen zonder grijsbruine flanken, met een, niet aan schubben gebonden, zwart vlekkenpatroon.
Verzorging en gedrag als vermeld bij het geslacht.
Geschikt voor aquaria vanaf 40 liter.
Temperatuur: 22 tot 27° C
Geen IUCN status.
Zeer omvangrijk geslacht van levermossen uit de familie van de ➛Plagiochilaceae. Het bevat meer dan 600 soorten.
De verspreiding is kosmopolitisch, met uitzondering van de zuidpool. De meeste soorten komen in de tropen voor. Alle soorten verlangen een hoge luchtvochtigheid. Binnen de soorten zijn veel vormvariaties, wat de taxonomie ernstig bemoeilijkt. De huidige indeling is dan ook nog steeds onderwerp van discussie.
Kussens vormende mossen met dunne stengels, waaraan kort op elkaar verspreid staande, vrij grote ovale blaadjes zijn bevestigd met een zijwaartse steel.
Vooralsnog is enkel de moeilijk verkrijgbare soort P. integerrima in cultuur.
Inheems van tropisch subSahara Afrika tot aan Angola en Mozambique. Ook op Madagaskar.
Hoogte tot 10 cm, breedte tot 12 mm.
Groeit als aangegeven bij het geslacht met vrij grote kussens, lange strengen vormend die weinig vertakken. Bladeren met kleine tandjes aan de rand.
Dit nog vrij onbekende mos kwam uit Guinee in West-Afrika mee met ➛Anubias gracilis, en wordt mondjesmaat door liefhebbers gehouden. Het mos is eenvoudig in cultuur, maar groeit langzaam. Vloeibare plantenvoeding en CO₂ zijn gunstig, evenals gedempt licht. Dit mos verankert zich aan hout en steen. Zet de plant hiertoe vast met elastiek of speciale lijm.
Geschikt voor aquaria vanaf 10 liter.
Temperatuur: 22 tot 28° C
Vermeerderen is eenvoudig: ieder stukje groeit weer tot een volledige plant uit.
